MUHABİR-SENEM OK/ Babasını toprağa verdikten sadece 48 saat sonra geçirdiği feci kazayla ölümle burun buruna gelen Ispartalı profesyonel boksör Muhammed Fatih Ertören, doktorların “yaşamaz” ve “bir daha yürüyemez” dediği noktadan azmiyle geri döndü.
Beyin kanaması ve vücudundaki çok sayıda kırık nedeniyle 18 gün boyunca yoğun bakımda yaşam mücadelesi veren 27 yaşındaki sporcu, tıp dünyasını şaşırtan bir iradeyle hayata tutunarak adeta ikinci kez doğdu.
Babasının hayatını kaybettiği hastanede bu kez kendi yaşam maçını veren Ertören, ölümle verdiği zorlu mücadelenin ardından boks eldivenlerini yeniden takarak ringlere dönmeyi başardı.
Geçirdiği kazanın ardından antrenmanlarına aralıksız devam eden Muhammed Fatih Ertören, KFK Ajans ekibine yaptığı açıklamada geçtiğimiz yıl ağustos ayında yaşadığı feci kazayı şu sözlerle anlattı:
“Afyon'a köye doğru gidiyordum. O sırada inerken transit aracın bir anda önüme çıkmasıyla ben de ona çarpmayayım diye direksiyonu kırdım fakat saliselik bir olaydı. O yüzden kurtaramadan çarptım. Çarpınca direkt bayıldım zaten. Komaya girmişim direkt. Ambulans geldi, müdahale ettiler. İlk müdahalede kaval kemiğimin kırıldığı anlaşıldı. Kolumda, yüzümde kırıklar, kaburgalarımda kırıklar, kafatasımda kırıklar vardı. Daha sonrasında direkt tıp fakültesine, yoğun bakıma yatırmışlar. Orada kaldım. On sekiz gün yoğun bakımda, on dört gün serviste kaldım.”
“Doktorlar zaten ilk bir hafta beni ölü olarak takip etmişler. Çünkü beyin kanaması beynin en derin noktasındaymış ve üç santim genişliğindeymiş. Yani büyük bir kanama. Ondan dolayı kurtulma şansı yok diye bakmışlar zaten. Yıllar boyu spor yapmamın etkisi çok büyük. Boksun verdiği dayanıklılık, spor yapmanın verdiği dayanıklılık sayesinde iyileşme ve toparlanma çok hızlı oldu. O yüzden normal bir insana göre hızlı toparladım. Hatta doktorlar, normal bir insan olsaydı belki şu an hayatta olmayabilirdi demişlerdi bana. ‘Sporcu olduğun için iyileşmen çok hızlı’ dediler. Onlar da şaşırmıştı. Hatta ben hastaneden tamamen taburcu olduktan sonra hastaneye gittiğimde bir doktorla karşılaşmıştık. Beni gördüğünde çok şaşırmıştı. ‘Sen ne yaptın? Sana ne oldu? Ne yapıyorsan aynı şekilde yapmaya devam et’ demişti. Ben de fizik tedavime ve beslenmeme düzenli şekilde devam ediyordum” dedi.
“Boks Yapmak Hayaldi Ama İnancımı Kaybetmedim”
Feci kaza sonrası 45 gün boyunca aralıksız çalışan genç sporcu, bu zorlu yaşam maçında inancını hiç kaybetmediğini belirterek
“Benim için bu duygu gerçekten paha biçilemez. Spor yaparken çok mutlu oluyorum. Tekrar spora dönmüş olmam, tekrar boks yapıyor olabilmem benim için muhteşem bir duygu. Çünkü hastanede yattığım dönemlerde boks artık benim için bir hayaldi. ‘Bir daha boks yapamam’ diye düşünüyordum. Ama buna her zaman inancım vardı. Tekrar iyileşip en hızlı şekilde toparlanarak antrenmanlara başlayabileceğimi düşünüyordum. Hep bunun hayalini kuruyordum. Son altı ay oldu aslında. Çok erken bir süreç yani. Çok hızlı toparladım. Altı ay gerçekten kısa bir süre. Hastaneden çıktıktan sonra kırk beş günlük bir fizik tedavi almıştım. Tedavinin etkisi çok büyüktü. Çünkü önce yürüyemiyordum. Ayağım kırıktı ve yürümeyi tamamen unutmuştum neredeyse. Hiçbir şekilde yürüyemiyordum. Tedaviyle birlikte tekrar ayağa kalkıp yürümeye başladım. Sonra yavaş yavaş spor salonuna gelip çok düşük ağırlıklarla, doktor kontrolünde egzersizler yapmaya başladım. Süreç bu şekilde ilerledi ve hızlı toparladım. Spor olmasaydı bu kadar hızlı toparlayamazdım”
ifadelerini kullandı.
Kariyerini bir dönem Paris’te sürdüren ve ay-yıldızlı bayrağı ringlerde temsil eden Ertören, ailesinden büyük destek gördüğünü belirterek geleceğe yönelik hedeflerini şu sözlerle anlattı:
“En büyük destekçilerim nişanlım, annem ve abilerim oldu. Ailem bana bu konuda çok destek oldu, hem psikolojik hem fiziksel olarak. Şimdi tekrar eski gibi müsabakalara çıkmak istiyorum. Aynı performansla antrenmanlara devam edip müsabakalara çıkıp kazanmak istiyorum. Şu an boksla ilgili en büyük hayalim bu. İlk aldığım ödülü de nişanlıma atfetmek isterim. Bu süreçte gerçekten benimle çok iyi ilgilendi, her zaman yanımda oldu.”